Ik ben Andre Benthem, geboren op 21 maart 1984 en supporter in hart en alle andere organen. Op het veld was ik al niet te stuiten maar in het supportersvak kom ik pas echt tot mijn recht. Ik ben afkomstig uit een gezin van drie jongens waarvan ik de jongste ben. Je zou denken dat je met vier mannen thuis  alleen maar een voetbal toekomst voor de boeg hebt, maar niets is minder waar.

Hoewel mijn eerste sportieve stapjes wel werden verricht op Adam en Eva schoentjes, maat 25,  heb ik aanvankelijk maar kort gevoetbald. Ik heb tot het eerste jaar van de D-pupillen bij de VV Wagenborger Boys gevoetbald en heb daar tevens op de goal gestaan. Na het voetballen ben ik verschillende sporten gaan doen zoals zwemmen en badminton. Waar was ik met mijn verstand?

Anno het jaar 1997 werd aangestoken met het supportersvirus en ben supporter geworden van de, voor mij, mooiste voetbalclub ter wereld. Deze club  speelt tijdens de warming up het nummer We’re gonna win van Brian Adams. In dit jaar schafte ik ook mijn groen/witte sjaal aan welke nog altijd mee gaat naar elke wedstrijd. Natuurlijk moest ik toen ook weer zelf de velden op want ik rook elke dag de geur van gras. Ik besloot te gaan voetballen bij de VV Siddeburen. Na 5 mooie jaren in de C en B junioren ben ik terug gegaan naar mijn oude liefde VV Wagenborger Boys. Hier heb ik een paar wedstrijden in het elftal van NWC junioren gespeeld en dit was meteen de top van mijn carrière (2e divisie). Na een conflict met de trainer ben ik gaan spelen bij de senioren van de Boys.

Als een echte lijnspeler was Taument mijn idool en het maakt me niet uit of ik links of rechts moet spelen. Ik ben een sprinter en liep menig verdediger eruit. Omdat ik tijdens mijn befaamde demarrages altijd over de tackles van de verdediging sprong kreeg ik de bijnaam Bonfire. In een volle sprint lijkt het op een paard die horden loopt. Klopt ook wel, want voor de dressuur ben ik beslist niet weg gelegd. Een paar jaar geleden zijn we met de club kampioen geworden en dit is ook het mooiste seizoen geweest welke ik heb gespeeld. Twee seizoenen later ben ik noodgedwongen gestopt met de sport in verband met een enkelblessure. Tegenwoordig richt ik me meer op een andere sport, het kijken van voetbal. Als fanatiek (lees: FA-NA-TIEK) supporter zal ik vooral deze tak van sport beschrijven dat een sport op zich is kan ik je vertellen. Doe ik ook, in mijn artikelen.

Als je vragen hebt kun je me bereiken op andre@voetbal77.nl