Ontknoping EK 2012

Het is bijna zover, de ontknoping van het EK nadert. Spanje-Italië een mooi affiche voor de neutrale toeschouwer, waar wij toe behoren. Beide ploegen hebben een rijke historie en deze zuid-Europese landen ademen voetbal. Ik zeg eerlijk dat ik enigszins verbaasd ben dat Italië in de finale staat. Eerlijk is eerlijk de Squadra Azzuri heeft het verdiend om de finale te spelen. Spanje was de te verwachten finalist. de ploeg van Del Bosque heeft het nog niet echt moeilijk gehad tegen hun tegenstanders. Het enige waar ze moeite mee hebben dat is waar het omgaat, scoren.

‘wat een onbesuisde slager’

 

Met rasvoetballer Fabregas in de punt van de aanval heeft Spanje niet echt een goalgetter. Ik vind het mooi om te zien dat deze echte rasvoetballers een eenheid vormen. Waar het in de Primera Division nog weleens heetgebakerd aan toe gaat tussen Barcalona en Real Madrid daar is binnen het Nationaal team niets van te merken. Als ik Sergio Ramos bij Real Madrid zie spelen dan vliegen mij de nekharen omhoog. Wat een onbesuisde slager, iemand die niets en niemand ontziet. Aan de zijde van Gerard Pique is Ramos een heel andere speler. Hij speelt voetbal. Niets meer en minder. Ik kan er nu van genieten dat deze verdediger ook kan voetballen. Ik ben benieuwd wie er zondag bij Spanje in de spits mag beginnen. Ik heb toch wel sympathie voor Fernando Torres en hoe je het ook bekijkt, hij is wel een echte spits. Ook wil ik nog terugkomen op een eerder geschreven artikel waarin ik Jetro Willems dezelfde kwaliteiten toe dichte als die van Jordi Alba. Ik kom op mijn woorden terug en Willems is een talent en kan nog lang niet tippen aan de voetbalkwaliteiten als die van Alba.

 

 

‘de eigenzinnige spits is een pain in the ass voor menig coach’

 

Van de Squadra Azzuri vind ik het bijzonder knap dat ze met goed combinatie voetbal in de finale zijn gekomen. Onder leiding van Andrea Pirlo en mannetjesputter Daniele de Rossi is het een genot om naar de Italianen te kijken. Cesare Prandelli heeft iets gepresteerd wat nog geen Italiaanse trainer is gelukt, namelijk het defensieve systeem om te gooien naar een voetballend systeem waarin iedereen belangrijk. Of het nou de rechtsback Federico Balzaretti of Balotelli is het maakt niets uit. Een ieder weet wat er van hem verwacht wordt en dat siert de Italianen. Balotelli heeft me verrast met de manier waarop hij speelt. De eigenzinnige spits is een pain in the ass voor menig coach maar Prandelli schijnt het toch gelukt te zijn om door te dringen tot de hersenmassa van super mario. Alle voetbalcritici vallen over de houding die Balotelli in het verleden heeft getoond. In Italië heerst er nog steeds een grote vorm van racisme. Misschien is het wel een vorm van super mario om zich op een bepaalde manier af te zetten tegen de grote boze wereld. Het vorstelijk salaris wat de jongeling opstrijkt draagt ook niet bij om met beide beentjes op de grond te blijven staan. Is dit de schuld van Balotelli? Nee natuurlijk niet, het is de voetballerij. Wat het ook moge zijn, hij heeft laten zien dat hij alle rare trekjes niet nodig heeft. Goals maken dat is waar het om draait en zolang Mario dat blijft doen is er niets aan de hand. Als ik Prandelli was zou ik wel tegen Mario zeggen dat hij beter niet weer zijn shirt uit kan trekken bij een goal want hij heeft niet voor niets de bijnaam Stupid Mario en ik zie hem ervoor aan dat hij hierdoor nog eens met twee keer geel mag inrukken.

Zondag zit ik voor de buis en wie er wint, het maakt mij niets uit als we maar een echte voetbalwedstrijd krijgen. Misschien kunnen onze jongens er nog iets van leren.