Van jong Oranje talent naar volwassen vent

kindervreugde in de voetbalsport

Het is de 89e minuut als jong Oranje voor hun laatste kans vecht. Een hoge bal komt in het zestien meter gebied. Maceo Rigters gaat voor zijn laatste kans en maakt een omhaal. De bal ploft achter jong Engeland keeper Scott Carson, daarmee wordt de eindstand bepaald op 1-1.

Wat volgt is twee keer een verlenging. de stand blijft gelijk er volgt een strafschoppenreeks.
Trainer Foppe de Haan loopt tijdens de bloedstollende reeks het veld in en attendeert de man in het zwart erop dat jong Engeland een speler heeft die nog geen strafschop heeft genomen. De arme Engelsman is, Steven Taylor, verdediger van beroep en niet de meest technisch bekwame speler. Hij maakt zich klaar voor de 32e penalty en hij mist hierdoor staat Jong Oranje in de finale.
De finale wordt gauw nog even gewonnen van jong Servië met 4-1

Jong Oranje schrijft hiermee geschiedenis want ze winnen twee keer achter elkaar het Europees kampioenschap voor spelers onder de 21 jaar.

Heden ten dage noteren we het jaar 2012. We zijn dus zo’n vijf jaar verder. Hoe staat het nu met de carrière van de talenten van weleer? Zijn er spelers bij die bij een grote Europese club spelen of juist in de anonimiteit hun wedstrijden spelen?
Ik ga een paar spelers met jullie bespreken.
Keeper Boy Waterman leek een glansrijke carrière tegemoet te gaan. Waterman was in 2007 de eerste keus in Alkmaar. Helaas is het bergafwaarts gegaan met de prestaties van de goalkeeper. Tegenwoordig probeert hij de nul te houden voor Alemannia Aachen in de Duitse 2. Bundesliga.

;

‘ Tim Krul heeft al een kruisje achter zijn naam staan’

;

Keeper Tim Krul die tijdens dit EK de derde doelman was heeft juist met de jaren flinke progressie geboekt en is de onbetwiste nummer 1 bij Newcastle United. Krul heeft intussen ook een kruisje achter zijn naam bij het grote Oranje. Zijn debuut was tegen de gele kanaries uit Brazilië.

Reserve aanvoerder tijdens het EK was Arnold Kruiswijk, destijds bond hij zijn kicksen onder voor FC Groningen. Kruiswijk was een getalenteerde verdediger en iedereen verwachte dat Kruiwsijk zou vertrekken naar een topclub in Nederland. Hij koos voor de Belgische topclub Anderlecht. In het begin speelde Kruiswijk regelmatig maar na een blamerende champions league duel waarin de man uit Appingedam niet sterk stond te verdedigen, raakte hij zijn plek in de verdediging kwijt. af en toe mocht Kruiswijk nog opdraven in het mooie paarse tenue van Anderlecht maar vaker dan hem lief was kreeg hij een plek op de bank toebedeeld.
Heerenveen leek vertrouwen te hebben in de kunnen van de man die in de vergetenheid dreigde te raken. Ook bij Heerenveen kan Kruiswijk dit seizoen nog geen potten breken.

Royston Drenthe hield na het EK een droomtransfer over. De koninklijken uit Madrid waren overtuigd van het talent van Drenthe. Drenthe maakte in Madrid een goede start en zoals zo vaak kon ook Drenthe dit niveau niet vasthouden. Het werd zelfs zo erg dat hij enige tijd niet in het Estadio Santiago Bernabéu durfde te spelen. Ik denk dat dit het ergste is wat je als voetballer kan overkomen. Everton heeft Drenthe dit seizoen op huurbasis overgenomen van Real Madrid. Ik ben er van overtuigd dat Drenthe er wel komt. Deze jongen volgt zijn eigen weg en is een vechter. Hij zou in mijn optiek niet misstaan op de linkerflank in het Nederlands elftal.

Tim Janssen probeert zijn goals te maken voor het Deense FC mydtjylland. Janssen die zijn opleiding genoot op de Herdgang bij PSV is er vooralsnog niet in geslaagd om enig naam en faam te creëren bij het publiek. Wie weet waar zijn plafond ligt of is dit zijn plafond? De Deense Superligaen.

http://www.flickr.com/photos/voetbal77/7171826522/

De volledige selectie van het keurkorps van Foppe was:

Doel: Tim Krul (Newcastle United), Kenneth Vermeer (Ajax), Boy Waterman (AZ)

Verdediging: Ryan Donk (AZ), Calvin Jong-A-Pin (sc Heerenveen), Arnold Kruiswijk (FC Groningen), Erik Pieters (FC Utrecht), Frank van der Struijk (Willem II), Ron Vlaar (Feyenoord), Gianni Zuiverloon (sc Heerenveen).

Middenveld: Ismaïl Aissati (FC Twente), Otman Bakkal (FC Twente), Luigi Bruins (Excelsior), Royston Drenthe (Feyenoord), Hedwiges Maduro (Ajax), Haris Medunjanin (Sparta Rotterdam), Robbert Schilder (Heracles Almelo).

Aanval: Ryan Babel (Ajax), Roy Beerens (NEC), Tim Janssen (RKC Waalwijk), Julian Jenner (AZ), Daniël de Ridder (Celta de Vigo), Maceo Rigters (NAC Breda).


Wat opvalt is dat er maar weinig spelers zijn die het gered hebben. Wat kunnen hier de oorzaken van zijn?

De moeilijkste stap van een talent is om aan te sluiten bij de grote mannen. Na het succesvolle EK zag je dat spelers verkocht werden. Zo werd Maceo Rigters, die overigens op een perfecte EK kon terug kijken, aangetrokken door het Engelse Blackburn Rovers. Rigters wist hier geen potten te breken. Zelfs de verhuur periodes aan ploegen uit lagere leagues draaiden op niets uit. Tijdens zijn verhuur periode bij Willem II wist Rigters nog vijf keer het net te vinden. Tegenwoordig maakt Rigters de 90 minuten vol voor het Australische Gold Coast United.


‘wat in het vat zit verzuurd niet’

Voor een talent is het belangrijk om goede keuzes te maken. Blijf ik bij de club waar ik me kan door ontwikkelen of verkas ik te vroeg naar een grotere competitie. Wanneer doe je het goed als voetballer? Gelukkig weet je dat nooit van tevoren want dan heb je niets te kiezen. Ik zou het verstandiger vinden voor de ontwikkeling van jonge spelers om eerst goed door te breken bij hun eigen club voordat ze aan een grote zak geld denken en hun talent laten doodbloeden.

Zaakwaarnemers zouden hierin hun talenten beter adviseren. Ook de zaakwaarnemers denken maar aan een ding en dat zijn de Eurootjes. Ik zou respect hebben voor een zaakwaarnemer die tegen zijn pupil zou zeggen dat hij bij zijn huidige club moet blijven zodat hij daar zijn talent wekelijks kan etaleren, immers wat in het vat zit verzuurd niet.